
Днес исках да ти кажа сто неща…
Но беше тихо, много тихо…
А теб те нямаше, откачах си сама…
Задъхвах се, побърквах се, въздишах…
Държах се май… като разплакано дете…
Подсмърчах, бърсах и сълзите…
И през минута търсех твоето лице…
Но беше тихо, много тихо…
Побърках се… Нали разбра?!
Побърках после и самия тебе…
Какво да правя? Смееш се сега…
Но трудно дишам… надалеч от тебе…
Елка Бърдарова©️
